چرا جنبش دانشجویی ما عملگرا نیست؟/ دغدغه جنبش دانشجویی باید خواست دانشجو باشد/ اشتباهات خاتمی درباره جنبش دانشجویی

خبرنامه دانشجویان ایران: مناظره دانشجویی با موضوع «جنبش دانشجویی» در دانشگاه تفرش برگزار شد.

به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در این برنامه که بمناسبت هفته دانشجو به همت بسیج دانشجویی دانشگاه تفرش برگزار شد؛ 6فعال دانشجویی در قالب دو گروه سه نفره به مناظره با هم پرداختند. متن کامل این مناظره که توسط تیم رسانه ای قلم جوان تهیه شده است در زیر آمده است:

**حامد صداقت، دانشجوی کارشناسی مهندسی برق:  حدود سال 1300 بود که انگلیس و فرانسه اولین گروه های دانشجویی تشکیل شد که به جز فعالیت های علمی-آموزشی به جنبش های عدالت خواهی - سیاسی نیز می پرداختند.

در یک پرانتز بگویم که  چپ گرا در لاتین یعنی مخالفت با حرکت و رویکردهای نظام حاکم بر آن کشور.

16 آذر 1332 روز بلوغ جریان فکری جنبش دانشجویی است

این تفکر چپ گرا توسط دانشجویانی که رضاخان،  آنها را به خارج از کشور برای تحصیل فرستاده بود، وارد ایران شد و رفته رفته ریشه دار شد و تبدیل به یک جریان عدالت خواهی گشت.

16 آذر 1332 را می توان روز بلوغ جریان فکری جنبش عدالت خواهی دانشجویی دانست. به نقل از شهید چمران که خود در آن زمان دانشجوی دانشگاه تهران بود: صبح روز 16 آذر که وارد دانشگاه شدم، با دیدن نظامیانی که دانشگاه را به تصرف خود درآورده بودند، فضا را بسیار امنیتی برداشت کردم. به بهانه ی همین جو دانشگاه اساتید کلاس ها را تعطیل کردند. دانشجویان که جرأت نداشتند از دانشکده ها خارج شوند در همان صحن دانشگاه تجمع کردند. باید در نظر داشته باشیم که چیزی از واقعه ی ظالمانه ی 28 مرداد نگذشته بود و قرار بود  نیکسون نماینده ی آمریکا، برای نظارت بر جو حاکم وارد ایران شود. مخالفان هم این فضا را می دیدند.  باتوجه به اینکه  بحث ملی شدن صنعت نفت هم مطرح بود، از میان جمعیت یکی از دانشجویان به بهانه ی همین طرح،  با شعار(مصدق پیروز است ؛ مصدق پیروز است)شروعی برای مقابله و درگیری بین نظامیان و دانشجویان بود و درگیری ها منجر به شهادت شهید بزگ نیا؛شهید شریعت رضوی ‍‍‍‍‍‍؛شهید قندچی شد. جنبش های دانشجویی از آن موقع تاکنون در اتفافات مهم کشور حضور داشته اند و دانشجو نقش موثری را ایفا کرده است. تا جایی که جریان های مذهبی؛التقاطیون و مارکسیست ها؛بعد از واقعه 13 آبان به دو جریان وحدت(انقلابیون) و تجزیه پذیر تقسیم شدند. جریان انقلابیون به فعالیت های خودش حول وحدت و انقلاب و رهنمود های امام(ره)ادامه داد و جریان تجزیه پذیر هم  به صورت مستقل و مجزا به کار خود ادامه داد.  با شروع شدن جنگ تحمیلی دانشجویان نقش موثری را از خود نشان دادند و دانشجویان شهید مانند: شهید دانشجو علم الهدی و زین الدین را داشتیم که عملیات های بسیار موفقی را رهبری کردند.  سال 65 بود که جریان انقلابیون تصمیم گرفت مجمع تحکیم وحدت اسلامی را بنیان کند. پشتوانه ی آنها هم حرف حضرت امام(ره) بود که : «بروید تحکیم وحدت کنید.».  تا سال 69 این مجمع به کار خودش ادامه داد و بعد از پایان جنگ تحمیلی،  دانشجویان فعالیت های سیاسی خود را آغاز کردند. کم کم  تفکر لیبرالیسم وارد مجمع تحکیم وحدت اسلامی شد. سال 71 بود که مراسم روز 13 آبان را میخواستند برگزار کنند و شورای برگزاری این مراسم با تحکیم وحدت دچار اختلاف شد. مجمع تحکیم وحدت تصمیم گرفت مراسم را یک روز بعد از 13 آبان برگزار کند که همین موضوع باعث ایجاد اختلاف بین شورا و مجمع تحکیم وحدت شد . تناقضی که برخلاف   اساسنامه ای بود که مورد تایید جمع زیادی از مراجع  تقلید نظیر آیت الله جوادی آملی، آیت الله صانعی، آیت الله خامنه ای و حقوقدان ها قرار گرفته بود؛اساسنامه ای که بیان میکند ما باید بین مردم باشیم و خدمت به مردم کنیم ولی وقتی این مراسم را یک روز دیرتر و بدون حضور مردم برگزار میکنندچگونه این باعث اتحاد با مردم می شود؟! تا جایی که میرسیم به سال 75 و مراسم دوباره یک روز بعد برگزار شد با این تفاوت که از یک سری افرادی که مؤثر در تسخیر لانه جاسوسی بودند دعوت شد و این افراد در این مراسم از کرده ی خود اذعان پشیمانی کردند که این موضوع دوباره با قسمت دیگری از اساسنامه که بحث استکبارستیزی می باشد تناقض داشت و موضوع مهم دیگر اینکه مراسم سوزاندن پرچم آمریکا از مراسم های 13 آبان تحکیم وحدت حذف شد که دوباره با بحث استکبارسیزی در تناقض بود و این فعالیت ها تا سال  76 به اوج خود رسید۰

جنبش دانشجویی بازیچه دست احزاب و جریان های سیاسی قرار گرفته است

**مهدی عرب دانشجو کارشناسی عمران: اکنون دوره اصلاحات است دوره عوض شدن ارزش های دانشجویی و این ارزش ها از عدالت خواهی به آزادی خواهی تغییر پیدا کرد و از آمریکاستیزی به سمت حمایت از آمریکا در این دوره تغییر رویه می دهند و دوره بازیچه قرار دادن جنبش های دانشجویی به دست احزاب است. در جریان 18 تیر توقیف شد و موجب اعتراض های خیابانی دانشجویان و درگیری با پلیس میشود و این درگیری به کوی دانشگاه کشیده میشود و عده ای با لباس شخصی دانشجویان را مورد ضرب و شتم قرار میدهند. حضرت آقا حرکت این لباس شخصی ها را به صراحت محکوم نمودند و نتیجه همه این اقدامات را میتوان در صحبت های آقای خاتمی در سال 87 فهمید که بیان نمود: اقدامات انجام شده در روز 18 تیر کار بسیار زشت و نفرت آوری بود. و همچنین در 23 تیر آقای روحانی که مسئولیت امنیت ملی را بر عهده داشتند بیان کرد: این کارها را افرادی که قصد براندازی داشتند انجام داده اند و کارآنها را به شدت محکوم میکنم. جنبش های دانشجویی در طی سال هایی همچون سال 84 به بهانه تقلب در انتخابات و فتنه 88 و... بازیچه دست احزاب و جریان های سیاسی قرار گرفت تا جایی که 16 آذر 88 ؛عکس امام مورد هتک حرمت قرار میگیرد؛امامی که روزی برای این دانشجویان بسیار ارزش قائل بودند.  در جریان این فتنه ها دانشجو همچون سپر بلا کتک خورد؛کشته شد؛به زندان افتاد؛از ادامه تحصیل منع شد؛و.....به عنوان مثال آقای عبدی که عضو جبهه مشارکت می باشد این افراد را فتنه گر خطاب میکند و تاجایی اتفاقات 16 آذر 88 نفرت انگیز بود که آقای خاتمی صحبت های میرحسین موسوی را که بیان کرده بود افرادی که عکس امام را پاره کردند مردم خداجو بودند ، را محکوم کرد و این اتفاقات را فتنه ای آشکار میدادند.  همچنین دکتر عارف اعلام کرد: اقدامات انجام شده فتنه ای از پیش طراحی شده بود و نظر ما،  نظر و رهنمود های رهبری است.

جنبش دانشجویی بعد از دیکتاتور پهلوی ایران شروع شد

**سینا لطفی دانشجوی کارشناسی مهندسی برق: میخواهیم ابتدا درباره جریان های دانشجویی صحبت کنیم جریانی که آرمان ها و نیازهایی دارد. ارمان‌ها و خواسته هایی که از بطن جامعه و خواسته های ملت بیرون می آید و نه از بطن خواسته های حاکمیت و گروه های سیاسی . قصد دارم پیشینه ی جنبش دانشجویی در ایران را تشریح نمایم .شروع جریان ها و جنبش های دانشجویی از سال 1320 به بعد یعنی بعد از دیکتاتور پهلوی ایران شروع شد و دانشجویان بیشتر  تحت تاثیر تفکرات چپگرا قرار گرفته بودند هر چه به سال 1329 نزدیک میشویم تحت جریان ملی شدن صنعت نفت دانشجویان ایران به ناسیونالیسم به رهبری دکتر مصدق گرایش پیدا کردند هر چه زمان میگذشت دانشجویان بیشتر متوجه میشدند که گروه های مختلف سیاسی از جمله حزب توده و حزب ملی هیچ یک به نفع دانشجو در حد لازم عمل نمیکنند کم کم جنبش های دانشجویی دچار سرخوردگی شدند این سرخوردگی منجر به تشکیل گروه های مختلفی از جمله مجاهدین خلق ایران شد.اما چرا سرخوردگی؟میخواهیم اشاره ای به واقعه 1323 کنیم واقعه ای که منجر به سرنگونی دولت مصدق شد و دولت ژنرال جایگزین آن شد.

28مرداد سپری میشود و نزدیک 16 آذر میشویم ؛ 16 آذری که دانشجویان را به خاطر برقراری روابط مجدد با انگلستان؛ به خاطر سرنگونی دولتی که به اعتقاد خودشان مد لی بود؛ به خاطر آزادی که از دست داده بودند به خاطر مخالفت با استبداد قیام کردند.قیامی که پاسخ آن گلوله بود تا قبل از انقلاب چون احزاب نبودند تنها نیروی مخالف، نیروی دانشجویی بود و نیروی دانشجویی هیچ وقت به آن بلوغ سیاسی که میتوانست دست پیدا کند نرسید. از این ماجرا که بگذریم سه نفر دانشجو روز 16 آذر کشته شدند دو دانشجو طرفدار حزب توده و یک نفر طرفدارحزب ملی بود. در آن زمان صحبت از آرمان خواهی و نیازهای جامعه بود. میخواهیم اشاره ای کنیم به صحبت های فردی چون همان ناطق که جزو اساتید دانشگاهی قبل از انقلاب بود که بیان میداشت اگر در دانشگاه تهران با چادر و حجاب کامل و آقایی با ظاهری مذهبی دیده نمی‌شد اما کم کم با گذشت زمان از سال های 56 به بعد تحت تفکرات دکتر شریعتی و دکتر مطهری ریشه های اسلامی در دانشگاه ها دوانده شد.

سرکوبهایی که منجر به فاصله گرفتن هر چه بیشتر دفاتر تحکیم وحدت و انجمن های اسلامی از حاکمیت شد

میخواهم اشاره ای داشته باشم به دفتر فداییان(اکثریت) که اعتقادش این است که دژ محکم مارکسیست دانشگاه است که بعد از انقلاب وقتی حاکمیت متوجه شد که دانشگاه ها در دست گروه های چپ گراست و نه اسلام گرا یک انقلاب فرهنگی در دانشگاهها با شعار دا نشگاه نباید غربی باشد ʻدانشجو نباید لیبرال باشد. پس اگر دانشگاه مذهبی بود و اگر نیرو های مذهبی در اکثریت قرار داشتند چرا آنها احساس خطر کردند که ممکن است دژ محکم مارکسیس از آنها گرفته شود؛ انقلاب فرهنگی که باعث اخراج شدن تعداد زیادی از اساتید و دانشجویانی که مخالف حاکمیت وقت بودند؛شد. بعد از فوت آیت الله خمینی دفاتر تحکیم وحدت و انجمن های اسلامی که از حاکمیت آن زمان حمایت بی چون و چرا میکردند و تمام جریانها و جنبش های دانشجویی را سرکوب میکردند از نظرات خود برگشتند و از سال 67 به بعد دفاتر تحکیم وحدت خود به معترضین حاکمیت مبدل شدند؛ معترضینی که به خاطر اعتراضشان و به خاطر انتقادهایشان حتی به زندان افتادند و یا از ادامه تحصیل بازماندند؛ اما دولتی که آن زمان روی کار بود و  شعار سازندگی سر میداد؛ آیا واقعا دولت رفسنجانی دولت سازندگی بود؟ آیا دولتی بود که خواسته های جنبش های دانشجویی را برآورده کرد؟ یا بدترین سرکوبها در همین دولت رخ داد؛ سرکوبهایی که منجر به فاصله گرفتن هر چه بیشتر دفاتر تحکیم وحدت و انجمن های اسلامی از حاکمیت شد.

در سال 78 دانشجو سلاخی شد!

اما نزدیک میشویم به سال 75 آن زمان که آقای خاتمی در دفتر تحکیم وحدت به طور رسمی با شعار گسترش آزادی ها و حقوق مدنی  اعلام کاندیداتوری ریاست جمهوری کرد و مردم با رای خیره کننده 20 میلیونی خود نشان دادند که خواهان اصلاح حاکمیت هستند؛اما با گذشت زمان ضعف  دولت در مقابل جناح تندرو بیشتر نمایان میشد. به سال 78 که میرسیم مجلس پنجم برای هر چه محدود کردن مطبوعات، قانونی تصویب کرد؛ قانونی که به اعتقاد خیلی ها به پیشنهاد سعید امامی که یکی از عوامل اصلی قتل های زنجیره ای بود؛انجام شد. اما در سال 78 دانشجو سلاخی شد. چرا؟ چون خواهان حقوق ازدست داده اش بود؛چون حرفش، حرف تغییر بود؛ به دنبال دموکراسی بود. اما چه کردند لباس شخصی ها و چماقدارها؟ دانشجو را کشتند و جامعه سکوت کرد؛ افسوس.... بعد از رخداد های تیره و تار 18 تیر 1378 در انتخابات مجلس ششم بار دیگر ملت ایران نشان دادند که خواستار تغییرند؛ خواستار بهبودند؛ خواستار گسترش دموکراسی اند. رای  مردم که اکثر آن را اصلاح طلبان تشکیل میدادند توانستند نشان دهند که مردم به دنبال دموکراسی اند. اما هر چه به اواخر عمر مجلس ششم نزدیک میشدیم (سال 82)حاکمیت با رد کاندید ها ی دور بعد فشار را روز به روز بر دولت بیشتر میکردند و حتی دفاتر تحکیم وحدت و انجمن های اسلامی و شوراهای صنفی به تعطیلی کشانده شدند.چرا؟چون عده ای میترسیدند و میدانستند که اگر جنبش دانشجویی گسترش پیدا کند؛دموکراسی گسترش پیدا خواهد کرد.اما مسؤولین در آن برهه به دنبال چه بودند؟دولت اصلاحات که شعارش اشاعه آزادی های مدنی بود ؛آیا از جنبش های دانشجویی حمایت کرد؟....رخداد های  78 به ما نشان داد که نباید بیش از حد به مسؤولین اعتماد کرد.

سال 84 بود که دولتی تمام اصولگرا روی کار آمد و فعالیت های احزاب سیاسی و گروه های دانشجویی با رکود کامل مواجه شد و فعالین دانشجویی منزوی شدند و از ادامه تحصیل منع شدند.چرا؟ آیا این معنی واقعی دموکراسی است؟ اما در سال 87 بود که تیشه به ریشه تشکل ها و جریان های دانشجویی زده شد و بعد از آن رخداد سال 88 که دانشجویان هم صدا با ملت ایران به خیابان ها آمدند و فریاد دموکراسی سر دادند. اما چه برخوردی با آنها شد؟آ یا امروز قاتلین دانشجویان محاکمه شدند؟ کسانی که روزی شعار دموکراسی سر میدادند خودشان در سال 88 چه کردند؟ جنبش های دانشجویی همیشه در مسیر تاریخ نشان دادند که استکبار ستیز و استبداد ستیز و آرمان خواه ملت ایران هستند و خواهند بود.....

در جواب دوستمان  در خصوص شهدای 18 تیر باید بگویم شما یک کشته برای 18 تیر عنوان کردید حال جدا اینکه جناب آقای روحانی دبیر امنیت ملی اعلام کردند که هیچ کشته ای نداشته حال می گوییم یک نفر کشته شده. عزت ابراهیمی بود که در 19 تیر کشته شد آن هم با سلاح کمری و نه با سلاح سازمانی و اینکه ایشان اصلا دانشجو نبود بلکه سرباز بوده و گاهی اوقات فقط به کوی دانشگاه سر میزدند، عکس هایش در روزنامه همشهری وجود دارد که در حال پرتاب کردن سنگ می باشد و اینکه ایشان کارت دانشجویی نداشته و مهمان بوده است.

تشکیل دفتر تحکیم وحدت

در خصوص دفتر تحکیم وحدت به شما بگویم: 13 آبان سال 78 بعد از قضایای 18 تیر، انجمن اسلامی دانشگاه از تحکیم وحدت جدا میشوند و خداحافظی می کنند و خودشان انجمن اسلامی دانشجویان مستقل را تشکیل می دهند و می گویند دیگر ما زیر مجموعه شما نیستیم که یکی هم در دانشگاه خودمان در حال تاسیس است دوباره انشقاق پیدا می کند و در سال 80 ببینید به چه وضعی کشیده می شود. این نتیجه همان سال 78 است. نتیجه بازیچه بودن است دوباره می شود انشقاق طیف علامه و طیف شیراز.

در این میان دو طیف به وجود می آید که می گویند دفتر تحکیم وحدت هستیم و زیر بار هم نمی روند. دوباره طیف علامه انشقاق پیدا می کند و به شاخه های مدرن دموکراسی خواه و سنتی تبدیل می شود . ما این انشقاق دفتر تحکیم وحدت را نمیتوانیم نادیده بگیریم از طرفی دفتر تحکیم وحدت بیانیه نداده است و اصلا دفتر تحکیم وحدت سازمان دهی نداشته ، انجمن اسلامی ما توی دانشگاه شیراز اصلا سازمان دهی نداشته اند . با هم هماهنگ نبودند یک عده طیف علامه اند مستقل شده اند . یک طیف شیراز و مدرن دموکراسی خواه و امثالهم . سال 83 را فراموش نکنید ، همین دوستان انجمن اسلامی که مقابل آقای خاتمی ایستاده اند کلیپ آن را همه دیده اند و آنجایی که آقا خاتمی میگویند بیروتون می کنم به هر حال تحقیرشون می کنند . سال 83 آقای خاتمی، از بچه های انجمن اسلامی اند که روبرویتان ایستاده اند . فراموش نکنید ، تاریخ شاید خمیده بود ؟ که چه خبر است .

میگویند در سال 88 کجا بوده است. برایتان این اعترافات را خواندم و لطفا بروید و این اعترافات را بخوانید . اعترافات این عزیزان خیلی خنده دار است. شما اعترافات آقای ابطحی را می خوانید. هم فیلمش موجود است و هم آقای حجاریان و امثالهم.  آقای خاتمی که دیگر واضح تر سید محمد خاتمی در ابتدا می گوید اشتباه کردیم. آقای عبدی میگوید فتنه بود آقای عارف که امیدتان توی انتخابات به ایشان بود می گوید فتنه بود ؟ در  اردیبهشت امسال می گوید فتنه بود. لطفا بروید بخوانید آقای عارف خبرگزاری نسیم در 7 و 8 خرداد امسال و همین 16 آذر امسال و فیلم دیگر موجود است. آقای خاتمی که به شما گفتم 7 و 8 اردیبهشت بروید تمام سایت ها و روزنامه ها را بخوانید.

آسیب های جنبش دانشجویی

** حامد صداقت: به ادامه بحثمان به جنبش دانشجویی می پردازیم. میخواهم یکی سری از علل و آسیب های جنبش دانشجویی را مطرح کنم. جنبش دانشجویی باید استقلال طلب باشد. یعنی وابسته به حزب یا گروه خاصی درکشور نباشد ، تحت تاثیرش قرار نگیرد

اگر جنبش دانشجویی تحت تاثیر یک حزب قرار گیرد، وسعت دید سیاسی خود نسبت به مسائل کلان اجتماعی-سیاسی را از دست میدهد و بصیرت کامل را نسبت به موضوع از دست می دهد و اگر این اتفاق بیفتد، تحلیل خاصی از موضوعات پیدا نمی کند و درنتیجه بازیچه ی گروه خاصی در کشور می شود نمونه ی آن هم در انتخابات سال های گذشته دیده می شود. یکی از دلایل رکود جنبش دانشجویی به نحوه ی ارتباط بین جنبش ها بر میگردد. به جای آنکه نسبت به حزب های داخلی و بیرونی مستقل باشند، از همدیگر استقلال دارند که نباید چنین باشد در حالی که اهدافشان یکی است.

حضرت آقا هم می فرمایند: دانشجو باید استقلال طلب باشد، وقتی هدف همه ی ما سربلندی نظام جمهوری اسلامی است، چرا نباید با هم باشیم؟! چرا در دانشگاه ها و همین دانشگاه خودمان گروه های فعال دانشگاه با هم همراه نیستند و این یکی از دلایل رکود جنبش دانشجویی است. رهبری اینگونه رهنمود می کنند: دانشجو باید تحلیل کند، مطالبه گر باشد، از مسئولین بخواهد. مسئولین هم باید پاسخگوی مطالبات دانشجویی، هم در کلام و هم درعمل باشند. گاهی برعکس این خواسته اتفاق می افتد و من وارد مصداق هایی که در روزهای گذشته اتفاق افتاده نمی شوم.

دانشگاه مستقل و دانشجوی سیاسی

** ابراهیم معینی: من قصد دارم دو بحث دانشگاه مستقل و دانشجوی سیاسی  را با هم صحبت کنیم. دانشگاه مستقل، دانشگاهی است که دارای فعالیت سیاسی باشد ولی مستقل بودن و سیاسی  بودن دانشگاه بهانه ای نمیشود که تشکل ها و جنبش های دانشجویی، بازیچه ی دست احزاب و فتنه گرها بشوند. در دانشگاه مستقل فعالیت سیاسی وجود دارد ولی مستقل از فتنه است. دومین ویژگی دانشگاه مستقل دانشگاهی است که زمینه ی لازم برای ایجاد سطح بینش سیاسی را فراهم میکند.

از نظر علمی هم مبرهن است که دانشگاه مستقل دانشگاهی است که کمترین وابستگی را به دولت داشته باشد. از شاخصه های دانشگاه مستقل سیاسی بودن آن و از لازمه های سیاسی بودن دانشگاه وجود دانشجوی سیاسی در دانشگاه است و دانشجوی سیاسی دارای ویژگی های نقدکردن است اما فحاش و دروغگو، تخریب گر و مغلطه گر نیست. دارای خطوط قرمزی است و خط قرمز او فتنه و فتنه گران هستند. با دشمن و فتنه فاصله میگرد، اهل انتقاد و مطالبه است اما 18 تیر را به وجود نمی آورد.

بازیچه ی دست سیاسیون داخل و خارج نیست. عده ای میخواهند 16 آذر را به نفع غرب مصادره کنند. برخی در داخل کشور  مدعی این هستند که دانشجوی سیاسی باید مقابل نظام قرار بگیرد در این نگاه دانشجو ابزار دست احزاب سیاسی است، آلت دست فتنه گرها است. بحث بعدی امنیتی شدن دانشگاه است ولی قبل از آن باید بگویم ما حتما از دولت آقای روحانی حمایت خواهیم کرد. ایشان رئیس دولت پنجاه و اندی درصد از مردم نیستند. رئیس جمهور همه هستند و ما آرزوی سربلندی دولت را داریم. چرا که سربلندی دولت یعنی سربلندی جمهوری اسلامی ایران. اما در رابطه با امنیتی شدن دانشگاه ها ما همانطور که همیشه در صحبت های آقای روحانی بوده انتظار داریم که دانشگاه ها آزاد باشند. انتقاد باید آزاد باشد و احزاب و تشکل ها به راحتی بتوانند فعالیت کنند ولی طی مدت ریاست جمهوری ایشان، شاهد یک سری تناقضات رفتاری و گفتاری بودیم. برای مثال اولین حضور ایشان در بین دانشجویان در دانشگاه تهران بود که بیشتر به یک برنامه ی رسمی شباهت داشت تا گفتگوی دانشجو و مسئول. چرا که تنها دو تشکل حق صحبت را داشتند و فضا امنیتی شده بود و امکان تردد بین کتابخانه و مسجد ممنوع شده بود.

در 16 آذر 92 در دانشگاه شهید بهشتی هم، صحبتی بین دانشجویان و رئیس جمهور رد و بدل نشد و تنها مجری بود که سوالات را مطرح می کرد که دانشجویان به نشانه ی اعتراض شعار « این سوال ما نیست» را سر میدادند. همین امسال سخنرانی آقایان رسایی در دانشگاه قم، نبویان در دانشگاه اراک، فضلی نژاد در دانشگاه اصفهان، شریعتمداری در دانشگاه امیرکبیر و همسر شهید علیمحمدی در دانشگاه هنر تبریز لغو شد. بحث بعدی خطوط قرمزی است که دولت برای خودش تعریف کرده که دانشجو نباید به آن بپردازد مثل موضوع کِرسنت، ژنو، شیوه ی رویکرد وزارت خارجه.

جنبش های اجتماعی

**سیاوش ستار: به نام آنکه آدمی را به فضیلت عقل و مزیت نطق بر دیگر خلق برتری داد. من بحثم را در باب جنبش های اجتماعی مطرح میکنم و بعد از آن گریزی به جنبش دانشجویی حال حاضر میزنم که چرا هم اکنون آنگونه که باید عملگرا و تاثیرگذار نیست؟ تعاریف و واژگانی که ما برای جنبش های دانشجویی استفاده میکنیم، تعابیری هستند که در علوم اجتماعی و سیاسی تعریف شده اند.
و ما نمی توانیم برای خودمان آنها را دوباره تعریف کنیم . جنبش های اجتماعی اساسا براساس نا رضایتی های عمومی نسبت به وضع موجود ، هنجارها و ارزش های موجود در ساختارهای جامعه شکل می گیرد و به نوعی خواستار اصلاح  و تغییر هنجارها و شاید ارزشهای جامعه خود است. بنابراین شما نمیتوانید به عنوان دستگاه تبلیغاتی طبقه حاکمیتی عمل کنید و نام خودتان را جنبش دانشجویی بگذارید . شما در تعریف نهایتا دستگاه تبلیغاتی حاکمیت هستید . چرا؟ چون جنبش دانشجویی جنبشی نیست که به صورت سازماندهی شده از بالا به آن دستور داده شود و بودجه هایش از ارگان های مختلف تامین بشود و به نوعی خط دهی های آن ها بر طبق مواضعی باشد که در واقع از طرف طبقه حاکمیت به آن ها دیکته بشود.

پس جنبش های دانشجویی ماند سایر جنش های اجتماعی نظیر جنبش زنان و کارگران به معنای واقعی کلمه خودجوش هستند. که حول آرمان و هدفی مشترک شکل می گیرند و با بسیج عمومی و فراگیری که در اجتماع دارند به نوعی در راستای تحقق هدف خودشان عمل می کنند اما در رابطه با جنبش دانشجویی که ما در طی سالیان گذشته داشتیم. بعد از شکست انواع ایسم ها و مکاتب نظیر نازیسم، کمونیسم، امپریالیسم و حتی اسلام جهادی دانشجوها دانستند که نمی توانند آرمانها و جامعه مطلوب خود را در قالب مکتب های ایدئولوژیک و در قالب ساختارهای از پیش تعیین شده و از پیش دیکته شده پیش ببرند. بنابراین مطالبات خود را فدای مکاتبی که پیش تر از آن به آنها دیکته می شد و حول آن جمع می شدند پیش بردند و عملگرایی خودشون رو در راستای طرح مطالبات خودشان در این حوزه پی گرفتند.

چرا جنبش دانشجویی ما عملگرا نیست؟

اما سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که چرا جنبش دانشجویی ما عملگرا نیست؟ جنبش های دانشجویی ما در صورتی تولد و تبلور پیدا می کنند که حاکمیت و طبقه حاکم به نوعی فضا را تا حدودی باز نگه داشته باشد و اجازه کنش گری اجتماعی را به فعالین خودش بدهد. وقتی شما تمام فضاها را میبندی و راه تنفسی باز نمی گذاری، وقتی تمام فعالین را از حرکت باز می دارید و در واقع تمام خطوط ارتباطی را قطع می کنید. نمی توانید توقع جنبش اجتماعی را داشته باشید. دو حالت وجود دارد وقتی فضا به طور کامل بسته می شود یا به شورش های کدر و اغتشاشات کشیده می شود که جنبش های دانشجویی نشان داده که از این نوع اغتشاشات گریزان است. و درگیر خشونتی که دولت حاکم خواستار آن است نمی شود.

نکته دیگر این است که وقتی در 8 سال گذشته تمام انجمن های اسلامی و تمامی دفاتر تحکیم بسته می شود و تمامی فعالین سیاسی تحکیم وحدت زندانی می شوند، تمامی آنها از تحصیل محروم می شوند، عده ای استاد اخراج می شود، به نوعی دست و پای جنبش قطع می شود خود به خود منجر به عقب نشینی دانشجوها و جنبش دانشجویی می شود. جنبش دانشجویی در انتظار  روزی برای ظهور و بروز خود می نشیند. اتفاقی که می افتد این است که که جنبش دانششویی ما در سال 92 بعد از خفقان دو دوره قبل، مطالبات خود را در چارچوب طرح های دو کاندیدایی که در آن دوره نامزد انتخابات شدند و نام اصلاح طلب را یدک می کشند و مطرح می کند و به نوعی با طرح مطالبات خود می آید و موتور محرکه جامعه برای حرکت به سمت صندوق رای و حرکت به سویی که بتواند بخشی از حق خودش را از حاکمیت بگیرد و دیدید که موفق عمل کرده است.

سیاست هایی که در دو سال گذشته شاهد آن بودیم با وجود فشارهای بسیار زیادی که از طرف مقابل و اقتدارگرایان شاهد آن بودیم و وزرای پیشنهادی آقای روحانی یکی پس از دیگری رد می کردند و پیش بینی می شد دولت ایشان به طرف مقابل امتیاز بدهد ولی خوشبختانه شاهد این بودیم که این اتفاق نیفتاد و سیاست های دولت جناب آقای دکتر روحانی در عرصه وزارت علوم سیاست هایی بود که تغییر پیدا نکرد. ایشان به فضای باز، باز گشایی انجمن های اسلامی، بازگشایی شوراهای صنفی، خیلی از دانشجوهایی که از تحصیل محروم شده بودند به عنوان دانشجوی دو ستاره ، سه ستاره به دانشگاه برگشتند، اساتید به دانشگاه برگشتند و من امیدوارم این فضا هم چنان ادامه پیدا کند و جنبش دانشجویی بتواند خوش را پیدا کند و موتور محرک جامعه برای بهبود وضع جامعه و برای دموکراسی که مطلوب جامعه باشد .

تفاوت جنبش دانشجویی از دیگر جنبش ها

نکته بعدی که باید عرض کنم این است جنبش دانشجویی از دیگر جنبش ها متفاوت است و این تفاوت در سیال بودن آن است یعنی در هر چند سال یکبار طیفی که وارد  دانشگاه می شوند عوض میشوند و ما نمیتوانیم بگوییم در سال 75 پرچم آتش زده می شود ولی در سال 84 پرچم آتش زده نمی شود. خب آنها با بازیابی نظرات خودشان شاید به این نتیجه رسیده باشند  که هنجارهای خودشان را برای مقابله به مثل و نشان دادن خودشان به جامعه عوض کنند و بتوانند خودشان را بازیابی کنند و آرمانهای خودشان را در جهت بهبود جامعه تعیین کنند و نکته بعد در رابطه با 18 تیر است، حادثه 18 تیر.

در شب 18 تیر وزارت کشور به نیروی انتظامی اجازه ورود به کوی دانشگاه را می دهد ولی متاسفانه نیروی انتظامی و دوستان چماق دارشان آمدند و ریختند توی خوابگاه ها دانشجویان را مورد ضرب و شتم قرار دادند. دانشجویان را با شعار یا زهرا از طبقه سوم و چهارم به پایین انداختند و شما نمی توانید این خشونت را در دانشگاه دامن بزنید و خودتان دانشجویان را تحریک کنید و بگویید چرا دانشجوبان به خیابان ها آمدند. دانشجویان معاندین و مخالفین خوانده می شوند و تمام عیار با آنها مخالفت می شود. در این حادثه دانشجویان اعتراض خود را به جامعه رساندند  اما در رابطه با 88 همین واقعه تکرار شد. چون با عوامل 78 برخوردی نشد. اگر قوانین تعیین می شد که پوتین نظامی ها از دانشگاه کوتاه بشود دیگر شاهد این نبودیم که مجددا به کوی دانشگاه حمله بشود و دانشجویان مورد ضرب و شتم قرار بگیرند .

انشقاق دفتر تحکیم یک حسن بود

دوستان گفتند ما در تحکیم وحدت انشقاق داشتیم که این خود از حسن های یک تشکل است که با مرور زمان خودش را بازیابی می کند. با تضارب آراء خودش را چکش کاری می کند. یک عده ای موافق و مخالف جدا می شوند اما این فرق می کند با این که شما با دستور از بالا در انجمن های اسلامی نفوذ کنید و آنها را مصادره به مطلوب کنید و تریبون مسایل حاکمیت باشید و طیفی به اسم شیراز درست کنید و این را هم نمیتوانیم جزو جنبش های دانشجویی قلمداد کنیم چون آن هم در نهایت دارد مواضع قدرت و حاکمیت را پرچم داری می کند و جنبش ها جنبش هایی هستند که خواستار تغییر و اصلاح هستند نه تریبون تبلیغاتی  حاکمیت

**محمد ابراهیم معینی: حال سوال اینجاست که گروه مقابل دوستمان خیلی دم از دموکراسی می زنند سوالم این است وقتی کاندیدای مورد نظر شما پیروز می شود دموکراسی معنی پیدا می کند. معنی دموکراسی یعنی احترام به رای مردم. چطور سال 88 دموکراسی انجام نشد و قتی کاندیدای شما پیروز شد دموکراسی معنا پیدا میکند؟ معنای شما از طبقه حاکمیت چیست؟ منظور دولت است؟ که خود مردم دولت را تعیین می کنند ولی اگر منظورتان رهبری است که من سخن خود حضرت آقا رادر مورد فضای باز دانشگاه را برایتان می خوانم: ”دانشجو باید درباره کوچکترین مسایل دانشگاه تحلیل داشته باشد و از مسئولینی که به دنبال سیاست گذاری در دانشگاه هستند انتقاد کنند. بنده دلم میخواهد این جوانان ما ، این  دانشجویان چه دختر و چه پسر حتی دانش آموزان مدارس روی ریزترین مسائل دنیا فکر کنید . تحلیل بدهید . گیریم که تحلیل بدهید و تحلیلتان خلاف واقع باشد خدا لعنت کند آن دست هایی را که تلاش می کنند قشر جوان و دانشجویان ما غیر سیاسی شوند . کشوری که جوانانش سیاسی نباشند اصلا توی باغ مسائل سیاسی نباشند مسائل سیاسی را نمی فهمند . جریان های سیاسی را نمیفهمند و تحلیل درست ندارند مگر چنین کشوری می تواند بر دوش مردم حکومت ، حرکت و جهاد کند.“

مجلس خط قرمزهایی دارد که یکی از آن ها فتنه است

من خواهش میکنم منظورتان را از طبقه حاکم مشخص کنید .بحث بین دولت و مجلس و انتخاب وزیر شده . مجلس خط قرمزهایی دارد که یکی از آن ها فتنه است. که رهبری و خود از وزراء تاکید به دوری از افراد حاضر در فتنه داشتند  . خود آقای فرجی دانا سوگند خورد که از فتنه گرایان استفاده نمی کنند و رئیس جمهور عمدا به دلیل لجبازی با مجلس افرادی را معرفی می کند که در فتنه دست داشته اند . شهید بهشتی می فرماید دانشجو موذن جامه است . اگر دانشجو خوابش ببرد نماز امت قضا می شود. نتیجه ای که ما می توانیم از این سخن بگیریم این است که دانشجو باید چند قدم از جامعه خودش جلوتر باشد . اگر دانشجو خوابش ببرد از وظیفه اصلیش یعنی بصیرت دادن به جامعه غفلت بکند ، جامعه به انحراف کشیده می شود. جنبش دانشجویی متعلق به دانشجوی ضد آمریکا و ضد سلطه است . متعلق به فضای دانشگاه است . حرکت های بزرگ تاریخی منوط به حضور دانشجویان است مانند تسخیر لانه جاسوسی و دفاع مقدس و حماسه 9 دی .

جنبش دانشجویی متعلق به دانشجوی ضد آمریکا و ضد سلطه است

من از گروه مقابل خواهش می کنم وقتی بحث فتنه را مطرح می کنید حماسه 9 دی را هم ببینید. آن مشت محکمی که ملت با محوریت دانشجو به دهان فتنه گران زد را هم مطرح کنید.

جنبش دانشجویی خصلت هایی دارد نظیر آرمان گرایی در مقابل مصلحت گرایان، صدق و صفا و خلوص بین آنها، آزادی و رهایی بین احزاب و اشخاص از اهداف مهم جنبش دانشجویی ادامه و تکمیل راه انقلاب و دفاع مقدس است.هر گونه فعالیتی که جنبش دانشجویی می خواهد انجام دهد باید در راستای اهداف و آرمان های انقلاب باشد.

ما در آغاز انقلاب نبودیم، امام را ندیدیم، اوایل انقلاب را درک نکردیم اما خط امام همان خط است. راه، همان راه امام است، هدف همان هدف است.

**حامد صداقت: هر کشوری قوانینی مربوط به خود دارد، برای تشکل ها و امور دانشجویی هم قوانینی وجود دارد، فضای حاکم بر جامعه اجازه ی بیان نقطه نظرات مربوط به قوانین را می دهد ولی عدم تمکین نسبت به قانون ناپسند است .این بحث بیان نظرات هم مصداق کامل آن، جلسات مداوم دانشجویان  با مقام معظم رهبری است که همه با آزادی کامل و بدون هیچ گونه محدودیتی،  مباحث خود را مطرح میکنند. شخص مقام معظم رهبری از سوال پرسیدن و نقدکردن واهمه ای ندارند و اتفاقا از سوال نکردن ناراحت میشوند. همه در جامعه ی ما آزادانه میتوانند حرف های خود را بزنند. در کجای دنیا میتوانید ببینید که دانشجوها در مقابل شخص اول مملکتشان به این راحتی حرف بزنند.

**مهدی عرب: ما با ارگانی بودن جنبش مخالفیم. حرف ما همین بود. در سال های اصلاحات، وابستگی به این دولت را می بینید. برای اینکه دانشجویان تحکیم وحدت، سه کرسی در مجلس بگیرند از لیست 30نفره ی اصلاح طلبان حمایت میکردند. اینجا باید وابستگی سیاسی را مشاهده کرد. در رابطه با بسیج این عدم وابستگی، به جناح های سیاسی واقعا مشهود است. همانگونه که آقای خاتمی و آقای احمدی نژاد را نقد کردیم و آقای روحانی را هم نقد میکنیم و مانند برخی جریانات وابسته به اشخاص و احزاب نیستیم. ما با دستور از بالا مخالفیم.

دانشجو باید جریان ساز باشد. اینکه آقای فرهادی به نیاز خود به بسیج دانشجویی اعتراف میکند، خود نشان از جریان ساز بودن بسیج دانشجویی دارد. آقای ستار طیف شیراز را از خودشان جدا کردند ولی طیف همین علامه را که قبول دارند، 21ام شهریور امسال از دفتر تحکیم وحدت خارج شدند.

این اتفاقات مربوط به کدام دولت است؟ دولت فعلی؟ دولت قبلی؟ 18 تیر اتفاقات ناگواری رخ داد. مقام معظم رهبری هم ابراز ناراحتی کردند و از اتفاقات رخ داده انتقاد کردند. مطالبات جنبش دانشجویی ما امنیتی نشدن فضای دانشگاه، حمایت از فعالیت ها و جلوگیری از سنگ اندازی ها، مشارکت دانشجویان در اداره ی کشور، سهیم کردن دانشجویان در تصمیمات مهم کشور، پیشرفت کشور و سربلندی نظام، برخورد با دشمنان نظام و شعار مرگ برآمریکا است.

**حسین زنگنه: دوستانی گفتند 18 تیر کسی کشته نشد پس سعید زینالی الآن کجاست؟ اکبر محمدی چه کاری کرده بود که از 78 تا 85 باید در زندان بماند تا بر اثر اعتصاب غذا فوت کند. در رابطه با احترام به رای مردم و دموکراسی، ما هم قبول داریم ولی ای کاش حاکمیت هم به خواسته ی مردم در سال 88 که شبهاتی داشتند احترام میگذاشت.

دوستان همانطور که پیشوایان آنها 5 سال از فتنه دم میزنند، مدام از فتنه حرف میزنند، من دوست دارم فتنه تعریف شود. شما از احترام و قانون حرف میزنید. برای ما مشخص کنید کجای قانون جمهوری اسلامی، فتنه تعریف شده است؟ در کدام دانشنامه ی سیاسی میتوانید فتنه را پیدا کنید؟ معیار شما برای فتنه چیست؟ جالب است همین مجلسی که سال گذشته به آقای نجفی به خاطر امضای نامه ای که آقایان مهندس موسوی و خاتمی و دیگر عزیزان امضاء کرده اند، رای اعتماد نداد، به آقای فرهادی که همین نامه را امضاء کرده است رای اعتماد داد.

معیار برای رد آقای نجفی همان نامه بود ولی همان نامه برای آقای فرهادی مطرح نشد. در رابطه با خواب دانشگاه ها صحبت شد. طی 8 سال شوراهای صنفی محدود شدند. دفاتر انجمن های اسلامی بسته شدند. 8سال با جنبش دانشجویی مقابله شد. 8 سال با امسال مجید توکلی، امثال بقیه ی فعالین دانشجویی، وقتی فضا برای حرف زدن آزاد است، جرم مجید توکلی چه بوده؟ به جز حرف زدن؟! به جز انتقاد کردن به نظامی که خودتان گفتید؟! وقتی دانشجو میبیند که هزینه ی فعالیت های سیاسی که در دانشگاه ها میکند آنقدر زیاد است که باعث میشود جنبش دانشجویی سرکوب شود ، بعید میدانم دانشجویی دغدغه ی آینده اش را داشته باشد. با توجه به گزینش هایی که بعدا صورت میگیرد، زیاد علاقه ای به حضور در فعالیت های سیاسی ندارد.

میخواهم از دغدغه های امروز جنبش دانشجویی بگویم. از دغدغه های جنبش دانشجویی باید استقلال دانشگاه از واحدها و نهادهایی باشد که قصد دخالت در دانشگاه را دارند و یکی از آنها تشکل حکومتی بسیج دانشجویی است. که طبق اساس نامه اش بودجه اش را از نهادهای نظامی میگیرد و سیاست گذاری اش از بالا می آید. همانطور که میدانیم دبیر بسیج توسط سازمان بسیج دانشجویی که وابسته به سپاه است تایید میشود.

کمیته ی انضباطی میتواند مانعی باشد برای فعالیت های دانشجویی. اگر عده ای قصد فعالیت در دانشگاه را داشته باشند، باید در یک قالب خاص ظهور و بروز کنند وگرنه اجازه ی فعالیت پیدا نمیکنند. قانونی که بگوید آنچه من میگویم را قبول داشته باش تا بتوانی فعالیت کنی، به نظر من مانع همه ی تفکرات سیاسی در دانشگاه میشود. این که نهادی به اسم حراست در دانشگاه، برای بررسی تخلفت دانشجویان باشد، به خودی خود باعث استقلال دانشگاه است ولی ما فشارهای حراست دانشگاه، ورود به زندگی شخصی دانشجویان و ورود به حریم شخصی دانشجویان را شاهد هستیم. شما گفتید راه دانشجویان برای فعالیت باز است یکی از زمینه های فعالیتی که ما خواستیم برای دانشجویان باز کنیم، با ورود به زندگی شخصی ما از ما گرفته شد. کسانی که ادعای این را میکنند که حکومتی نیستند، خیلی راحت آمدند و حالا به قول خودشان دارند انجمن اسلامی مستقل را داخل دانشگاه تشکیل میدهند. نمیدانم. سوال من اینجاست: شمایی که عضو بسیج دانشجویی هستید، در جلسه ی قبلی من دقیقا یادم هست که شما گفتید مسئول واحد آزاداندیشی بسیج هستید، چطور طبق قوانین میتوانید عضو هیئت مؤسس یک تشکل دیگر باشید؟ در ادامه ی بحث به آینده ی جنبش دانشجویی میپردازم.

جنبش دانشجویی باید به سمتی برود که بزرگترین هدفش استقلال دانشگاه باشد

جنبش دانشجویی باید به سمتی برود که بزرگترین هدفش استقلال دانشگاه باشد. هدفش این باشد که حکومت دخالتی در انتخاب رئیس دانشگاه ها، مسئولین دانشگاه ها و سیاستگذاری دانشگاه ها نداشته باشد. در انتخاب اساتید دانشگاه ها گزینش های ایدئولوژیکی و مذهبی اجرا نشود. اساتید از همه ی گروه ها بتوانند در دانشگاه ها فعالیت کنند. من فکر میکنم آن آزادی که شما تعریف میکنید، آزادی آکادمیک مثل حق تحصیل، باید به همه ی اقشار جامعه داده شود. که ما در 8 سال گذشته شاهد دانشجویان ستاره داری که محروم شدند از تحصیل  بودیم. بعد دوستانی هم صحبت میکنند از اینکه کشته شدگانی نبودند، یا اینکه رهبر انقلاب میگویند «دانشجویان فعالیت کنند»، ما صحبت ها را میشنویم. ولی چیز دیگری میبینیم.

دغدغه جنبش دانشجویی باید خواست دانشجو باشد

از چالش هایی که جنبش دانشجویی در 8سال گذشته شاهد آن بوده میتوان به فشارهای حکومتی و هزینه های زیاد فعالیت ها اشاره کرد. جنبش دانشجویی بیستر به مباحث سیاسی میپردازد. در حالی که باید اولین اولویتش دغدغه های دانشجوها و خواست دانشجوها باید باشد. با پیگیری حق تحصیل و مسائل صنفی دانشجویان، جنبش دانشجویی میتواند عامه ی دانشجویان را با خود همراه کند. جنبش دانشجویی باید به سمتی برود که هیچ گونه وابستگی سیاسی ومالی به هیچ کدام از احزاب سیاسی و حاکمیت نداشته باشد.

**مهدی عرب: دلیل زندانی شدن افرادی مثل اکبر محمدی را می توان در حرفهای آقای خاتمی یافت، نظیر این سخن«اتفاقات تیر 78 نفرت انگیز بود» برای بررسی مسایل 88 بروید به سخنان بزرگان اصلاحات مراجعه کنید. در رابطه با بسیج، امام قبل از شروع جنگ دستور ایجاد بسیج مستضعفین را می دهند و پس از پایان جنگ دستور تشکیل بسیج دانشجو وطلبه را می دهند تا ریشه ضد انقلاب در همه ارکان نظام زده شود، چون تاسیس بسیج دانشجویی دستور جداگانه دارد  و طبق مفاد آن دستور، بسیج دانشجویی را نمی توان نظامی دانست.

در رابطه با حراست مسئولین حراست پاسخگو هستند. بنده از سال 90 عضویتی در بسیج ندارم که مشکلی برای تاسیس تشکلی در دانشگاه داشته باشم. این که حرف های رهبری عملی نمی شود بخشی از آن به مسئولین مربوط است و به مسئولین همین دولت بر می گردد. لطف کنید حرف های منطقی تر و پربار تری مطرح کنید. ادعای تقلب چه زمانی از مجرای قانونی پیگیری شد؟ مفهوم آزادی چیست؟ مگر فتنه قانون می خواهد؟ شورای صنفی جایگاه سیاسی ندارد که مرتبا به آن اشاره می کنید.

**حسین زنگنه: عضویت در بسیج را چه معنا می کنید؟ پر کردن یک سری فرم؟ چرا هیچ جای قانون اساسی که مبنای آن قرآن، نهج البلاغه و کتب دینی است، به فتنه اشاره نشده است؟ دم از قانون زده میشود، کجا حصر تعریف شده ؟1390 روز حصر کجا تعریف شده است؟ کشته شدن و حمله به دانشجویان رد شد، همانطوریکه از آقای خاتمی فیلم موجود است، از کشته شدن مردم هم فیلم موجود است، از رد شدن ماشین نیروی انتظامی بر روی مردم هم فیلم موجود است.

به حرف های آقای خاتمی استناد می شود یعنی آقای خاتمی فقط درباره اشتباه کردن در رابطه با 88 و تیر 78 صحبت کرده اند، این همه سوالات آقای خاتمی در رابطه با کار های غیر قانونی 78 و 88 چه شد؟ در رابطه با 78 حرکت انصار حزب الله محکوم شد، اما چه کسی بیشتر هزینه داد؟ جریمه سرقت یک ریش تراش تنها هزینه ای بود که جناح اقتدارگرا و انحصار طلب حاکمیت داد. و آن همه زندانی و کشته و اخراج از دانشگاه هزینه ای بود که جناح دانشجو داد.

**محمد ابراهیم معینی: این حرف شما که میگویید، رهبری حرفی می زنند و لی طور دیگری در جامعه عمل می شود، تهمت به رهبری و امام جامعه است، شما باید پاسخگو باشید. مقام معظم رهبری وظیفه اجرایی ندارند این که ایشان حرفی میزنند و خلاف آن در جامعه عمل می شود به دستگاه اجرایی برمی گردد. از رییس جمهورتان طلب کنید و بخواهید که چرا در دانشگاه فضای آزاد وجود ندارد.

گفتند که حاکمیت سال 88 باید به حرف مردم توجه می کرد. من  سوالم این هست، آقای موسوی که در مناظره انتخاباتیشان دم از قانون می زدند و رییس جمهور وقت را به دیکتاتوری محکوم می کردند، آیا این که شخصی شبهه ای دارد در انتخابات نباید از مجرای قانونی عمل کند؟ مهلت اعتراض به دستور رهبری تمدید شد ولی آقایان اردوگاه خیابانی راه انداختند.

بحث ستاره دار بودن دانشجو ها

گفتند تعریف فتنه چیست؟ فتنه یعنی عده ای کم بخواهند مقابل رای مردم بایستند.  بحث ستاره دار بودن دانشجو ها و محرومیت از تحصیل آنها مطرح شد، اگر همه اطلاعاتتان مثل اطلاعات آخر باشد که واویلاست! شما ببینید دانشجوی ستاره دار از کدام دولت شروع شد ؟ کدام دولت بنیان گذار دانشجوی ستاره دار بود. زمان اصلاحات شما کجا بودید؟ دبستان بودید؟ بچه بودید؟ دنبال بازیتان بودید؟! دانشجوی ستاره دار از دولت آقای خاتمی شروع می شود. در کجای قانون به فتنه اشاره شده است؟ من حرفم این است، همانطوری که قرآن کریم به کلیات بسنده می کند مثلا تعداد رکعات نماز صبح در قرآن نیامده، قانون اساسی هم ملزم نیست جزییات را بگوید و به کلیات بسنده می کند. گفته می شود که  حرف های دیگر آقای خاتمی را بشنوید، ما حرف الان آقای خاتمی را مطرح می کنیم، ملاک حال افراد است. آقای آخوندی وزیر راه و شهرسازی مطرح کردند که سال 88 تقلب نشده است و ما در آن سال به رهبر انقلاب دروغ گفتیم.

**مهدی عرب: نگفتید چه زمانی ادعای تقلب از مجرای قانونی پیگیری شد؟ بعد از «کتک خوردن» حرف بزنید. آشوبگران 88 هر کسی که ریش داشت را می زدند. لطفا به سوالات پاسخ کامل بدهید ، برای حضار احترام قائل باشید. ومستند حرف بزنید تمام حرف های ما با سند و تاریخ هستند.

**سیاوش ستار: سال 88 ، چهار میلیون  ایرانی در تهران به خیابان می آیند و حتی یک بطری آب معدنی هم از دست کسی نمی افتد و طی یک راهپیمایی مسالمت آمیز اعتراض خود را نشان می دهند. اما شب واقعه نیروهای امنیتی ، چماق دارها، به مردم حمله می کنند. خشونت از همان شب انتخابات شروع شد. شما که می فرمایید انتخابات 88 دارای شبهاتی بود، چرا باید طی شمارش آرا به ستاد های مهندس موسوی حمله شود، و بدون هیچ مدرک و سندی افرادی بازداشت شوند.

آقای تاجزاده و نبوی طبق چه سندی بازداشت شدند. از محاکمات آقای ابطحی یاد می کنید، محاکماتی که به محاکمات استالین شباهت دارد عده زیادی را می نشانید حرفهایی که از پیش تعیین شده را باید به شما پس بدهند، بدون هیچ هیات وکلایی که از این ها دفاع کنند. دست نوشته های آقای ابطحی را بخوانید تا بدانید آقای ابطحی تحت فشار چه حرف هایی زدند و محاکمات منطقی و بر طبق قانون نبوده است. اما دوستان بسیجی خود را جنبش دانشجویی ندانند شما به عنوان دستگاه تبلیغات حاکمیت عمل می کنید.

خاتمی اشتباهاتی هم داشت

جنبش ها همرا ه و همسوی حاکمیت عمل نمی کنند. ما اینجا در واقع نه حامی کسی هستیم و نه کسی را به رهبری جنبش خودمان انتخاب کردیم ، که حال آقای خاتمی را نماینده جنبش دانشجویی و اجتماعی بدانیم. آقای خاتمی کنش گر اجتماعی هستند، بسیار محترمند اشتباهاتی هم داشتند و در راه دموکراسی خواهی این مملکت تلاش های داشتند. مثل راز گشایی قتل های زنجیره ای. اما شمایی که ادعای نمایندگی احمدی نژاد را دارید بفرمایید ، این ستاره دار شدن دانشجوهاکه در دوران آقای معین آغاز شده کار اشتباهی بود ولی این روند ستاره دار کردن فله ای دانشجویان، اخراج دانشجویان در کدام دوران شکل گرفته است؟ رفیق خود من رتبه4 کنکور کارشناسی ارشد بوده است، ولی به دلیل عضویت در یک تشکل سیاسی در دانشگاه نتوانست در کارشناسی ارشد ادامه تحصیل بدهد.

**محمد ابراهیم معینی:  این که ساعت 12 شب آقای موسوی تریبون بگذارند که من پیروز انتخابات شدم ، کدام انسان عاقل و منطقی قبول می کند؟ نکته آخر این که گفتید آقای خاتمی رهبر و بزرگ شما در این جنبش نیست برای ما خیلی مهم بود.

**حسین زنگنه: ما یک نفر را به عنوان رهبر نمی شناسیم چون جنبش دانشجویی هستیم و باید مستقل باشیم . خبرگزاری فارس بعد از ظهر انتخابات درصد رای آقای احمدی نژاد را اعلام کرد. اعضای شورای نگهبانی که باید صحت انتخابات را تایید کنند، 7 نفر از آنها به صراحت از آقای احمدی نژاد دفاع کردند. بحث سند هم مثل فرم دانشجویی است این هم مثل صادر کردن کارت بسیج دانشجویی صانع ژاله است. در نهایت باید بگویم که ما نیامده ایم از جناحی دفاع کنیم آمده ایم حرف هایی بزنیم که بارها زده شد ولی شنیده نشد. بحث بر سر این شد که جنبش دانشجویی باید مستقل باشد و وابسته به حاکمیت نباشد.

به قول بزرگی ان شالله که در فرودگاه ها و زندان ها باز بشود و اجازه بدهیم همه آن هایی که مملکت برایشان مهم است فعالیت کنند. آن وقت می بینید که چه جبهه محکمی در درون نظام همین نظامی که من مطمئنم مردم آن قدر بینش سیاسیشان بالا هست که به این نتیجه رسیده اند که تغییر در نظام گزینه مناسبی نیست و باید به سمت اصلاحات برویم. اگر فضای فعالیت به همه آنهایی که به قول آقای روحانی دل در گرو این نظام و این مملکت دارند داده بشود وهمه کسانی که درون زندان هستند آزاد بشوند به نظر من جبهه ای تشکیل خواهد شد که در برابر استکبار و استبداد خواهد ایستاد.